اکسیژن درمانی هایپرباریک یک درمان پزشکی است که با تنفس اکسیژن %۱۰۰ در محفظه ای پرفشار با فشار کنترل شده باعث بهبود عملکرد سیستم ترمیم ذاتی بدن می شود. این درمان به عنوان یک بخش از درمان در طیف گسترده ای از بیماری ها استفاده می شود.
به طور عادی در بدن اکسیژن از طریق گلبول قرمز حمل می شود در درمان هایپرباریک، اکسیژن در تمام مایعات از جمله پلاسما، سیستم عصبی مرکزی، لنف و استخوان حل می شود و میتواند به تمام بافت های آسیب دیده برسد و بدن می تواند سیستم ترمیم ذاتی خود را پشتیبانی کند.
افزایش سطح اکسیژن به میزان قابل توجهی توانایی گلبول های سفید در ازبین بردن باکتری هارا بالا می برد، التهاب را کاهش می دهد و باعث رشد سریعتر عروق خونی جدید در مناطق آسیب دیده می شود. این درمان ساده غیر تهاجمی و بدون درد است.
اکسیژن درمانی هایپرباریک در تمامی بیماری هایی که از افزایش میزان اکسیژن سودمی برد میتواند مفید باشد مثل عفونت ها که اکسیژن هم می تواند به عنوان درمان اولیه و با اثر ضد باکتری خود به کار رود و هم می تواند همراه با سایر دارو ها مصرف شود
نقش اکسیژن درمانی هایپرباریک در موارد زیر به تایید رسیده است:
آمبولی گاز یا هوا، مسمویت با مونوکسید کربن، سندروم کمپارتمان و سایر موارد اسکیمی ناشی از حوادث ، زخم های دیابتی و سایر زخم ها ، بیماری غواصی ، کم خونی ناشی از دست رفتن خون ، قانقاریا ، آبسه های سیستم عصبی مرکزی، عفونت نکروزان بافت نرم، آسیب های بافتی ناشی از رادیوتراپی و نکروز استخوان، استیومیلیت، گرفت ها و فلپ های پوستی، سوختگی حرارتی.
بیماری های زیرهم توسط اکسیژن درمانی هایپرباریک بهبود میابند که هنوز به طور کامل ثابت نشده است :
آلزایمر، فلج مغزی، بیماری لایم، میگرن،مالتیپل اسکلروزیس(MS ( ، غرق شدگی، بهبود جراحی پلاستیک، آسیب های ورزشی، سکته مغزی، آسیب های مغزی در اثر سانحه .
